ഭ്രാന്തൻ……!!!

എൻ തൂലികയിൽ നിറയെ നീയെന്ന വസന്തം പൂക്കുന്നു..... നീയില്ലായെങ്കിൽ വാടിയ സുമം എൻ തൂലിക..... വർണശോഭയറ്റു നിരര്‍ത്ഥകമായി മരവിച്ചു പോകയായി......... മറവിയുടെ ശൂന്യതയിൽ നമുക്കു ഒന്നാകാം എന്നാണെങ്കിലും...... മറവിയുടെ ലോകത്തു നാം അപരിചിതമാം ഇരുമുഖങ്ങൾ മാത്രം... നീയെന്ന മിഥ്യയും ഞാനെന്ന സത്യവും നമ്മെ ഈ വിശ്വത്തിൽ രണ്ടറ്റത്തെ അസ്തിത്വമാക്കി നിലനിർത്തിയാലും എത്രമേൽ നാം നമ്മിൽ ലയിച്ചു ചേർന്നു പോയി , വിട പറയാൻ ആകില്ല എനിക്കൊരു ജന്മവും നിൻ നീലനയനങ്ങളിൽ നിന്നും....... ഇന്നു നാം പിരിഞ്ഞേക്കാം രണ്ടായി … Continue reading ഭ്രാന്തൻ……!!!